Exposición en la Biblioteca

Velkommen til utstillingsåpning Se inn i øynene mine de Clara Niurka Rodríguez de la Cruz (Santa Clara, Cuba).

Galleri Sverdrup, torsdag 16. mars 2017 kl. 15:00. Georg Sverdrups hus, Moltke Moes vei 39, Blindern 

Åpningstider: mandag-fredag 09-18, lørdag 09-15

I måleria mine finst det reinleik og stilisering av skisser, friske fargar, variasjon av ansikt, det komplekse i tekstane, litt tomme, triste blikk eller rørsler i utfordrande situasjonar. Alt dette er kjenslene mine, frustrasjonane mine, redslene mine, spørsmåla mine, refleksjonane mine og einsemda mi. Men det finst også ei anna side, for bruken av varme, levande fargar, reflekterer også delvis landet eg kjem frå.  Blomane er med fordi dei  fortel oss om dei afrokubanske røtene. Ved fleire høve brukar eg ordet som ein ressurs, ved å leggja inn brotstykke av poesi  skrivne  av kvinner, i nokre av måleria, og i nokre tilfelle har eg brukt utdrag av bøker som Tritogenia av Demokrit eller frå  Kjærlighet i koleraens tid av Gabriel García Márquez, noko som har fått meg til å snakka meir om mi eiga indre verd. Eg brukar ikkje ofte mannsfigurar, og når eg gjer det, er dei alltid i skuggane, med ryggen til, eller ganske enkelt som ei teikning, slik at dei alltid kjem på eit anna nivå. Eg gjer det ikkje for å ta han vekk frå hovudrolla, tvert imot, der i einsemda til mine kvinnefigurar og med mennene i skuggen, utan ansikt, det er der eg fortel ein del av mi historie, og historia til hundrevis av kvinner som ein dag var og  som held fram med å vera så vakre i sitt indre, og som likevel, nettopp av den grunn ikkje har frigjort seg frå einsemda og gløymsla.  For meg er den ytre venleiken berre ein forbigåande dekorasjon. Det viktige er det som gøymer seg bak desse fantastiske, og av og til, triste ansikta, utan at dei får lyst til å seia noko meir.

En mis pinturas se observa limpieza y estilización de trazos, frescura en los colores, preeminencia de rostros, complejidad de las texturas, miradas un tanto vacías, tristes o movimientos en ocasiones desafiantes. Detrás de todo esto están mis sentimientos, frustraciones, miedos, cuestionamientos, reflexiones y soledad. Por otra parte el uso de colores cálidos y vivos reflejan en parte mi país de procedencia. La inserción de las flores nos habla también de orígenes afrocubanos. En ocasiones uso el recurso de la palabra, insertando en algunas de las pinturas fragmentos de poesías escritas por mujeres y en algunos casos también he utilizado fragmentos de libros como La Tritogenia de Demócrito o El amor en los tiempos del cólera, lo que me ha servido para hablar un poco más sobre mi propio mundo interior. No con mucha frecuencia utilizo la figura masculina y cuando lo hago es mostrándola en sombras, de espalda o simplemente en dibujo, dejándolo siempre en un segundo plano. No lo hago así para quitarle protagonismo, al contrario; ahí en la soledad de mis mujeres o con los hombres en sombra, sin rostros, es donde cuento parte de mi historia o la de cientos de mujeres que un día fueron y siguen siendo tan bellas desde su interior y que sin embargo no por eso se han librado de la soledad y el olvido. Para mí la belleza externa es solamente efímera decoración. Lo esencial es lo que se esconde tras  esos rostros hermosos y a la vez tristes, sin ganas de decir nada más.

Clara Niurka Rodríguez de la Cruz

JMi 😉

Etiquetado , .Enlace para bookmark : permalink.

Los comentarios están cerrados.